Yazdığım hikayelerden biri: Gala


Ayşe Hanım o gün çalar saat kullanmadan uyanıp yatağından mantar gibi kalktı. Banyodaki aynanın önünde uzun zaman süslenip giyindi. Sonra büyük bir kahvaltı hazırlayıp sofraya oturdu. Kahvaltısını yaparken o günün çok uzun olacağını düşünüyordu. Kuaförde geç kalmak istemediği için bulaşıkları yıkamadan çıktı evden. Çok heyecanlıydı. Çünkü o gün Ayşe Hanım’ın hayatının en önemli günüydü.

Ayşe Hanım emekli olduğundan beri evde bir gün oturup dinlenmedi, çünkü büyük bir hayalini gerçekleştirmek için çalışıyordu. Çocukluğundan beri tiyatro oyuncusu olmak istiyordu, ama maalesef fırsatı olmadı. Emekli olduktan sonra bir oyunculuk kursuna katıldı ve her gün erken kalkıp derslere gidiyordu. O gün kursun son günüydü. Gala günüydü.

Ayşe Hanım kuaförden çıktıktan sonra uzun bir yürüyüş yaptı. Bir parkta oturup biraz güneşlendi. Kuşların ötüşlerinden daha önce hiç olmadığı kadar zevk aldı. O günün gerçekten hayatının en güzel günü olduğunu düşündü.

Öğle yemeğine bir arkadaşıyla buluştu. Ama o kadar heyecanlıyı ki, bir kaşık yemek bile yiyemedi. Telaşla tiyatroya gitti. Galaya sadece bir saat kaldı. Seyirciler binaya geliyordu. Ayşe Hanım timsah kostümünü giyip sahneye çıkmak üzereydi. Perdeler açılır açılmaz gülümseyen ve ellerini çırpan çocukları gördü. Müziği duyup zevkle şarkı söylemeye başladı. Ayşe Hanım o anda hayalini gerçekleştirip tiyatro süperstarı oldu.

Resmin kaynağı: Kern Theater.

Szerinted? Szólj hozzá Te is!

Adatok megadása vagy bejelentkezés valamelyik ikonnal:

WordPress.com Logo

Hozzászólhat a WordPress.com felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Google kép

Hozzászólhat a Google felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Twitter kép

Hozzászólhat a Twitter felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Facebook kép

Hozzászólhat a Facebook felhasználói fiók használatával. Kilépés /  Módosítás )

Kapcsolódás: %s